Wełna
Jak otrzymać runo Owce, kiedy już ich okrywa włosowa osiągnie pełną długość, strzyże się, a uzyskany w ten sposób surowiec nosi nazwę runa. Wełna owcza może się znacznie różnić właściwościami. Na przykład gruba, mocna wełna odpowiednia na tweedy, dywany i do wyrobu koców otrzymywana jest z odmiany blackface highland lub z północnoamerykańskiej rasy navaho.
Długie włókna, bez których trudno wyobrazić sobie dobrą wełnę, charakterystyczne są dla ras cotswold, lincoln i wensleydale. Merynosy, stanowiące około połowy światowego pogłowia owiec, również hodowane są dla dobrej jakości wełny. Jeden merynos daje co roku od 4,5 do 7 kg wysokiej jakości surowca. Owce o krótkim włosie, takie jak southdown i suffolk, hodowane są raczej dla mięsa niż wełny. Z zachodniego Turkiestanu pochodzą znane na całym świecie karakuły. Ze skóry ich jagniąt wyrabia się cenne futra, z wełny dorosłych osobników zaś, piękne dywany. Dla skór hoduje się też, popularne w Rosji, owce romanowskie, o charaktery stycznej popielato-niebieskawej maści z białymi plamami na czarnej głowie, nogach i końcu ogona.